8.12.2010

ışk'a dair üç haiku



hâlâ burnumda
saçlarının kokusu
dön ilk baharda


+


yoktur isteğim
salt yaşamaktan gayrı
"öl" de öleyim


+


gün öldüğünde
ay'la birleşir ruhu
doğum seherde


+

2 yorum:

hayal kahvem dedi ki...

Numan, gülmeyin ama bir şey anlatacağım.. “ışk”a dair üç haiku diye başlık atmışsınız ya, ışk’ın ne olduğunu anlamadım. Hazreti google a sordum.. Hımm.. Sevgi, sevi, aşk yazıyordu.. Sayenizde bir kelime daha öğrendim.. Teşekkür ederim..

Son günlerde birkaç kişi bana Num-Sert’in kitabı var mı diye sordular? Önce bunu da anlamadım.. Dedim ki num-sert nedir? Dediler ki “Hani naiku yazan şair!” Aaa! Numan Setreli mi yani? Yoook! Dedim. Benim bildiğim kadarıyla yok yani.. Okumak isteriz diğer şiirciklerini de dediler. En kısa zamanda bu haikularınızı Hayal Kahvem’e geçirmeliyim.
Metin Üstündağ ile yan yana getiriyorum ya rahatsız etmiyor bu durum değil mi sizi?

Haiku dediğinize göre yazdıklarınıza baktım, gerçekten 17 hece ve 3 dize… Kurallara uyduğunuz için haiku dediniz sanırım bu şiirciklerinize… Sonra hem latif hem hüzünlü… Okuyunca hüznü, acıyı, kederi, hatta giderek ölümü görebiliyor insan… Mevsimleri çağrıştıran doğal imgeler de kullanılmış… Bunlar gerçekten çok etkili haiku olmuş Numan… Yüreğinize sağlık!

hayal kahvem dedi ki...

Ben yukarıdaki yorumuma başlarken gülmeyin ama diye başlamışım ya Numan, inanın bu yorumumu okurken ben kendime her defasında çok gülüyorum.. Işk'ı bilmediğime gülmüyorum ama.. Bilakis bilmemek ayıp değil.. Akıl yaşta değil baştadır.. Akıl akıldan üstündür.. Neyse.. Bunların hepsini kabul ediyorum.. Bu paragrafta gülünecek bir şey yok aslında..

Benim gülmemin sebebi ne biliyor musunuz? Yazdığım yorumun son paragrafı.. Bu paragrafı okuyunca bakın şöyle bir hayal kuruyorum..
Üzerimde kimona, ayaklarımda tokyo.
Kapı çalıyor. Her zaman yaptığım gibi haldur hurdur koşar adım değil bilakis asil Japon kızları gibi pıtı pıtı adımlarla kapıya doğru gidiyorum.

Kapıyı açıyorum. Nanananoom..
Karşımda Numan Serteli. Hey! Başımı
eğerek japon selamı veriyorum.. Ve ne demekse "Konnichi wa!" diyorum.
Numan Serteli'de başını eğiyor ve hiç bir şey demeden elindeki kağıdı bana veriyor.. Bakıyorum..
Hey! Üç haiku yazmış.. İşte bu yukardaki haikular.. İçeri buyur ediyorum.. Karşılıklı yerde oturuyoruz.. Ben kağıttaki haikuları okuyorum.. Sonra bıdı bıdı bıdı yazmışım ya yukarıda işte 17 hece 3 dize kuralına uymuşsunuz falan diye... Allahım Yarabbim.. Bilmiş bilmiş yazmışım ya.. Aynen onları sözlü söylüyorum.. Numan Serteli bakıyor yüzüme.. Diyor ki: "Demek çok bildiğini sanıyorsun öyle mi? Üç dize haiku haydi olmadı vaiku yaz da görelim!" diyor..

Hımm.. Ben Numan Serteli'nin cevabına o kadar çok gülüyorum ki gözlerimden her defasında pıtır pıtır yaşlar akıyor! Neyse.. Böyleyken böyle işte..