21.11.2012

Dağ :: 'Poşet' Oğuz ile 'Arıza' Bekir, 'Düşman'a Karşı



Tarih bölümünden mezun, üniversiteli 'kısa dönem çavuş' Oğuz (Çağlar Ertuğrul) ile çıkardığı vukuatlarla sürekli askerliği uzayan, uzun dönem 'arıza' er Bekir (Ufuk Bayraktar)'ın da aralarında bulunduğu küçük bir birlik, dağda teröristlerle girişilen çatışmalarda ağır kayıplar vermiştir..

Özellikle 'Poşet' Oğuz'un kısa dönem askerliği nedeniyle çıkan tartışmalarla sürekli birbirine giren bu ikiliye verilen yeni görev, karlarla kaplı bir tepedeki bozuk antenin tamiridir..

Bedelli askerlik için hem hakkı, hem de ödeyecek parası olduğu halde ve ailesinin tüm ısrarlarına karşın, milliyetçi hassasiyet ve de prensip sahibi Oğuz, gönüllü olarak askerlik yapmaktadır..

Belli ki bu hassasiyetteki payın büyük bir kısmı, savaş stratejilerine kafayı takmış, hatta oğlana bu hususta baskı uygulayan, üniversitedeki hocasınındır..


Daha başında silahlı kuvvetlere ithaf edilen, 'Bir ölür bin diriliriz' mottolu bir filmden beklentimiz belliydi elbet..


Lâkin bu, olaya biraz fazlasıyla militarist bakan, şovenizme yakın tavrıyla da, milliyetçi duyguları sömüren bir yapım olmuş..
Üstelik, kadınları resmen şeytan gibi gösteren seksist bir bakış açısı da cabası..

Bu arada, kısa dönem, uzun dönem ve paralı askerlik konusuna haddinden fazla ağırlık vermesi, bi yerden sonra can sıkıcı bir hale dönüşüyor..
Hatta ölümle burun burunayken bile benzeri diyalogların sürdürülmesi ayrı bir saçmalık..


Bu iki zoraki asker arkadaş, dağda hayatta kalma savaşı verirken, sivildeki hayatlarına ya da kışlada geçen anılarına -kısa sahnelerle- yapılan geriye dönüşler -pek derinliğine olmasa da- onların kişilikleri ve çevreleri hakkında yeterince bilgi vermekte ki bence bu tercih, filmin en başarılı yönüydü..

Görüntü ve oyuncu yönetiminde de gayet iyi bir izlenim bırakan film, malum meseleyi, sırf, şanlı Türk Ordusu'nun 'kahrolası bir düşmanla' savaşı olarak gördüğü sığ ve de önyargılı felsefesiyle sınıfta kalıyor..


Ülkenin 'orasında' onlarca yıldır kanayan yaraya, Güneydoğu ya da Kürt meselesi demekten bile kaçınan film, ora halkının dağa çıkmış çocuklarından ibaret güruha, PKK'lı veya terörist bile diyemeyerek, direkt 'düşman' yaftasını yapıştırıyor..
Ancak, onları bu biçimde nitelendirmenin, bu mücadelenin içindeki askeri de, devleti de 'zavallı' bir konuma getirdiğinin nasıl farkına varılmaz ki.. valla hayret..

Komutan askerine, “Bir görevin var hayatta kalmak ve yanındakini hayatta tutmak. Çünkü biz yaşadığımız sürece bu dağ bizim olacak, öldüğümüzde değil,” diyor ama, filmin bana gösterdiği şey o dağın, ölsek de kalsak da -maalesef- hiçbir zaman 'bizim' olmadığıydı..


Üstelik, hem de gayet devletten yana taraflı bu filmde, kendi toprağını savunduğu söylenen Türk askerinin, ora halkını temsil eden direnişçi bir gruba karşı savaşan işgalci bir güç gibi göründüğüydü..

Öte yandan, köşeye sıkışmış iki askerden Oğuz'un, PKK'lı nişancının ölümcül atışlarına, ayağa kalkarak meydan okuma sahnesi, tam bir cinnet ya da 'kafayı yeme' belirtisini kabak gibi ortaya koyarken, bunun bir kahramanlık gösterisi gibi algılanmasını nasıl bir vicdanla açıklamalı, bilemiyorum ve sadece susuyorum..


Benzeri dertlere sahip bir film olarak -ister istemez- Nefes'le karşılaştıracak olursak..
Nefes, savaşın acımasızlığını ve anlamsızlığını hissettirmeye, mümkün olduğu kadar da tarafsız kalmaya -hiç olmazsa- çalışan bir filmken; Dağ, neredeyse bu savaştan memnun görünüyor ve ölüp giden bunca çocuğun adlarını bir bir sayarak, daha binlercesi sıradadır mesajı veriyor..

Ayrıca, Nefes'teki, komutanla 'Terörist Doktor' arasındaki telefon konuşmalarında özellikle yoğunlaşan, 'empati yaratma' endişesini Dağ'da görmek mümkün değil..
Kafası dipçikle parçalanarak öldürülen PKK'lının cesedine bakan askerlerin -bir ihtimal- onun da bir insan evladı olduğunu düşünmeleriyle, sadece tek bir sahnede empati denen o şeyi yapmaya çalışan film, onun dışında bu hususu aklına bile getirmiyor..
Biz de, "Buna da şükür," diyerek, çekilecek -konuyla ilgili- diğer filmleri bekliyoruz..




  2.5 / 5



Yönetmen ve senarist: Alper Çağlar
Tür: Macera, dram
Oyuncular: Çağlar Ertuğrul, Ufuk Bayraktar, Fırat Doğruloğlu
Yapım: Türkiye, 2012, 90′


3 yorum:

Adsız dedi ki...

esas buna da şükür filmin öykü ve teknik kabiliyetini takdir ederken eleştirisini yapan bu yazıya dair diyebiliriz.

biz filmi sevenler, ve siz sevmeyenler arasındaki fark şu; siz kafanıza "her ciddi Türk filmi siyasal mesaj içermelidir" diye vurula vurula, bunu ezberlemişsiniz. Ben ise sadece bu iki gencin zorlu macerasına tanıklık ettim.

Açıkçası, ve samimi olarak söylüyorum, nefes'teki gibi bir "pkk'yı gerilim pornosuna alet etmek" yerin savaş şartlarındaki "öl ya da öldür" felsefesini vererek başarılı olmuş bir film bu.

o yazan ve akan isimlere ise, onu senelerdir düşünmeyenler kurban olsun, bu ufak ekip hepsini utandırmış.

Adsız dedi ki...

İnceleme güzel. Benden önceki yorum berbat. Film beş para etmez.

Adsız dedi ki...

Filmden çok incelemesi taraflı olmuş.